22 15/07/2026 wie dat was en u weet dat ook. Toch legt u opnieuw alle schuld bij één partij, namelijk de Verenigde Staten, terwijl het Iraanse regime het memorandum of understanding heeft geschonden. Vorige week moesten wij allemaal naar Turkije afreizen voor een NAVO-top, terwijl het Iraanse regime besliste om weer schepen aan te vallen in de Straat van Hormuz. Ik heb er altijd voor gewaarschuwd dat het Iraanse regime geen enkele afspraak respecteert en dat was ook hier het geval. Het duurde niet lang, want amper twee weken na het MOU toonde het Iraanse regime al dat het geen zin heeft om een stap richting vrede te zetten. Dat was ook te verwachten. Dit is een regime dat al 47 jaar lang hetzelfde doet. Ik weet niet wat men anders had kunnen verwachten. Ze hebben de schepen aangevallen, ook al hadden ze hun handtekening gezet en beloofd dat ze dat niet meer zouden doen. Dat was een waardeloze afspraak. Wat kan men anders verwachten van een regime dat een dodenlijst publiceert waarop leiders van Europese landen te zien zijn met een schietschijf op hun voorhoofd? Een paar dagen geleden was er een manifestatie met hardliners. Hoe weinig het er ook zijn in Iran, zij beheersen het land. Ze toonden president Trump en enkele Europese leiders, waaronder Macron, Starmer en Merz, met een schietschijf op het voorhoofd om te laten zien dat ze hen zullen vermoorden. Ze verbergen niet dat ze terroristen zijn, ook al wil de wereld dat niet inzien. The Wall Street Journal schrijft over de terreurplannen van president Trump in Turkije. Het regime heeft gewoon gepland hem te vermoorden. Dat is de boodschap die ze willen laten horen, de boodschap die het Westen en Europa moeten horen, namelijk dat ze niet zullen stoppen met terreur zaaien in de Straat van Hormuz en dat ze ons zullen komen halen. Zo bericht ook Mojtaba Khamenei, een leider waarvan men niet eens weet of hij nog leeft. Hij heeft de hele wereld een brief gestuurd om te laten zien dat Iran gewoon verdergaat met allerlei terreuracties, waaronder ook het vermoorden van die leiders, en dat het nooit zal stoppen. Dit is de toestand. Wie nog altijd gelooft in diplomatie, wie nog altijd gelooft dat we overeenstemming kunnen bereiken met de ayatollahs, die begrijp ik niet. Hoe staan de Europese democratische landen tegenover dat regime? Wat is volgens Europa de uiteindelijke oplossing? KAMER-3E ZITTING VAN DE 56E ZITTINGSPERIODE 2025 CRIV 56 COM 429 02.03 Nabil Boukili (PVDA-PTB): Monsieur le ministre, le cessez-le-feu entre les États-Unis et l'Iran est désormais rompu. Nous assistons à une nouvelle escalade militaire autour du détroit d'Ormuz. Cette situation constitue un revers stratégique majeur pour les États-Unis: après des mois de guerre, Washington n'a ni obtenu de capitulation du régime, ni sécurisé durablement le détroit, ni imposé un nouvel accord. Au contraire, l'Iran conserve l'initiative sur le détroit d'Ormuz et oblige les États-Unis à négocier sur un terrain moins favorable. Nous constantons que la voie militaire a renforcé le régime, au lieu de le détruire. Cette escalade se traduit également par des attaques contre des infrastructures civiles et contre le peuple iranien. Les dernières frappes américaines ont notamment visé deux ponts reliant Téhéran et Mashhad. Dans ce contexte, les déclarations du secrétaire général de l'OTAN, Mark Rutte, affirmant que ces frappes étaient absolument nécessaires sont profondément préoccupantes. Comment peut-on qualifier d'absolument nécessaires des frappes touchant des infrastructures civiles et risquant d'alimenter davantage d'escalades régionales? C'est complètement irresponsable. Ma première question, monsieur le ministre, est de savoir quelle position vous inspirent de telles déclarations. Les partagez-vous ou les condamnez-vous? Le gouvernement belge, dans cette situation, condamne-t-il ces nouvelles frappes israéliennes, notamment au Liban, ainsi que les frappes américaines en Iran? Les considère-t-il comme incompatibles avec le cessez-le-feu en vigueur qui est à présent rompu? Encouragerez-vous une solution diplomatique comme avaient réussi à l'obtenir notamment les efforts du Pakistan et d'autres pays de la région? Pousserez-vous à un accord diplomatique pour sortir de cette impasse? Nous voyons très clairement que la voie militaire n'est pas du tout une solution. Que fera la Belgique dans ce contexte? 02.04 Annick Lambrecht (Vooruit): Mijnheer de minister, de Verenigde Staten en Iran hebben hun aanvallen in alle hevigheid hervat. President Trump verklaarde dat het staakt-het-vuren van juni afgelopen was, maar herriep dat ’s anderendaags weer. Er woedt een enorme strijd rond energievoorziening en een hele regio verkeert in een diepe, diepe crisis. 2026 CHAMBRE-3E SESSION DE LA 56E LÉGISLATURE