14 17/06/2026 le désarmement du Hezbollah n'est pas non plus négociable. Il doit avoir lieu et ni l'approche des élections en Israël, ni les liens entre l'Iran et le Hezbollah ne devraient interférer dans ce processus. Lors de la réunion du Conseil Affaires étrangères de l'Union européenne lundi dernier, il y a deux jours, à Luxembourg, la haute représentante Kaja Kallas a fait savoir que l'Union européenne ne devrait pas être mise de côté lors de la seconde phase des négociations. L'Union européenne dispose en effet de leviers, notamment les sanctions, que l'Iran souhaite voir lever, mais aussi d'une expertise nucléaire technique, qui fut prouvée dans le cadre des négociations du Joint Comprehensive Plan of Action. Dans l'analyse des événements, n'oublions pas le peuple iranien, qui souffrait, qui s'est soulevé et qui a été violemment et injustement réprimé. Ce peuple continue aujourd'hui de souffrir après la guerre, et peut-être même encore davantage à cause des dégâts de la guerre. On peut toutefois craindre aussi une radicalisation du régime, qui pourrait être tenté de tout faire pour se maintenir en place, en instrumentalisant au passage le sentiment anti-américain et anti-israélien. En début de semaine à Luxembourg, une source diplomatique avec laquelle je discutais me disait qu'on pouvait même craindre un renforcement du soutien au régime iranien, en réaction à ce qui a été vécu comme une agression contre un pays, plus que contre un régime. Toujours est-il que l'Iran commettrait une erreur en se repliant une nouvelle fois sur lui-même. Durcir le ton vis-à-vis de sa propre population serait non seulement condamnable, mais aussi ignoble. Mais ce serait également une fuite en avant. La situation économique est désastreuse, et nécessite au contraire d'entendre et de répondre aux aspirations légitimes des Iraniens, qui veulent de meilleures conditions de vie. Le régime doit aussi pouvoir entendre les aspirations démocratiques, qui finiront forcément par triompher, de façon pacifique, je l'espère. De ambassade van België in Beiroet heeft in de aanloop naar en tijdens het conflict tussen Hezbollah en Israël de crisisplannen in paraatheid gebracht en alle mogelijke opties voor bijstand aan België bekeken. Onze ambassade is uitvoerig en persoonlijk in contact getreden met alle geregistreerde Belgische residenten en Belgische reizigers in Libanon om hen te informeren over de te nemen veiligheidsmaatregelen en om hun te vragen of zij hulp nodig hadden. Uit al deze KAMER-3E ZITTING VAN DE 56E ZITTINGSPERIODE 2025 CRIV 56 COM 394 contacten bleek dat alle aanwezige Belgen zelf reeds maatregelen getroffen hadden om het risicogebied te verlaten of om dit op latere datum te doen wanneer dat nodig zou zijn. Er kwamen dus geen hulpvragen vanuit de Belgische gemeenschap in Libanon gericht aan de Belgische Staat. Ook zijn er nog steeds zeer veel opties om vanuit Libanon richting België en Europa te vertrekken. Deze werden ook nooit onderbroken tijdens het conflict. Op 10 juni zijn er 1.840 Belgen ingeschreven in Libanon en hebben er zich een 45tal reizigers gemeld via Travellers Online. De FOD Buitenlandse Zaken raadt elke burger aan om zijn of haar aanwezigheid te melden, opdat onze consulaire dienstverlening op de beste mogelijke manier georganiseerd kan worden. De cijfers kunnen nog veranderen als bijkomende Belgen hun aanwezigheid in Libanon op een later tijdstip melden. 02.08 Kathleen Depoorter (N-VA): Mijnheer de minister, we waren inderdaad allemaal in zekere mate enthousiast over de stappen die gezet waren. Er was een overeenkomst gesloten om onderhandelingen op te startenen gedurende 60 dagen te streven naar een stabiele situatie in het Midden-Oosten. Het was onze oorlog niet, maar die had, zoals u zei, een heel grote impact op ons leven, onze maatschappij en onze burgers, die dat ook meteen voelden aan de pomp. Het is absoluut correct, mijnheer de minister, dat u de mensen in de regio hierbij vernoemt. Dan denk ik niet alleen aan de Iraniërs, maar ook aan de inwoners van de Golfstaten. Het feit dat de Golfstaten heel pragmatisch hebben gereageerd op deze situatie, heeft ons behoed voor een langere crisis en zorgt er ook voor dat we nu vooruit kunnen. In dat akkoord, of would-beakkoord, of wat er onderhandeld zal worden, zijn er nog heel wat vraagtekens en bezorgdheden. Essentieel is dat we blijven onderstrepen dat de nucleaire proliferatie gecontroleerd moet zijn en dat er afdwingbaarheid moet komen in de afspraken die worden gemaakt. De vraag is ook hoe het zit met die ballistische raketten, de langeafstandsraketten, die een bedreiging zijn en blijven. U zei dat de proxy's Hezbollah en Hamas Iran hebben gefeliciteerd, maar hoe gaan we daar duurzaam mee om? Uiteindelijk weten we immers allemaal dat zij de reden zijn voor heel wat instabiliteit in het Midden-Oosten, net zoals de Houthi's, die daar ook onder vallen. Hoe zal daarop worden ingegaan? 2026 CHAMBRE-3E SESSION DE LA 56E LÉGISLATURE