24 15/07/2026 gereisd zijn om de situatie te de-escaleren en de gesprekken tussen Iran en de VS te hervatten. Ook Europa kan daarin een rol spelen zoals Hoge Vertegenwoordiger Kallas op de Raad Buitenlandse Zaken van vorige maand al aangaf. Ik heb voor u de volgende vragen: Welke concrete initiatieven worden op EU-niveau genomen om tot een de-escalatie te komen en de onderhandelingen opnieuw op te starten? Welke maatregelen neemt de EU om de tolvrije doorvaart in de Straat van Hormuz te verzekeren? Hoe wordt de veiligheid van Belgen in de Golfregio concreet gemonitord? 02.07 Sandro Di Nunzio (Anders.): Mijnheer de minister, naar aanleiding van wat er al gezegd is en zoals ik in het verleden al benadrukt heb, is het regime in Iran natuurlijk een misdadig regime, dat het op zich verdient ten val te worden gebracht. Als we zien hoe dat regime de eigen bevolking onderdrukt en het aantal executies opvoert, moeten we dat niet alleen verachten, maar ook wensen dat het verdwijnt. Daarnaast moeten we vaststellen dat de aanval die de Amerikanen samen met de Israëli’s op Iran hebben uitgevoerd, nog niet zoveel heeft opgeleverd. Als we de situatie vergelijken met die van voordien, zien we niet veel beterschap. De eventuele nucleaire capaciteit of capaciteit in opbouw is misschien nog meer vernietigd, wat op zich niet slecht is, maar het regime zit stevig in het zadel en gaat nog radicaler tekeer tegen de eigen burgers. Het ziet er niet naar uit dat het zal worden omvergeworpen. De escalerende situatie in de Straat van Hormuz is daar een voorbeeld van. We kunnen erover discussiëren of dat aan Iran of aan de VS te wijten is, maar het staat vast dat er weer een escalatie is en dat het akkoord van 18 juni, dat ons enige hoop gaf, dode letter is en in het slechtste geval rijp is voor de prullenmand. Het is verbijsterend wat president Trump daar plots over vertelde: hij wierp zich op als de beschermheer van de Straat van Hormuz en kondigde een tol van 20 % aan. Die trok hij weliswaar meteen weer in nadat de olieprijzen stegen en hij deals kon sluiten met de Golfstaten, maar de achterliggende eis van betaling voor bescherming blijft wel overeind, net als de blokkade van de Iraanse schepen. Het is ontstellend in wat voor wereld we terechtgekomen zijn. Wij als Europese lidstaten worden als het ware gegijzeld door onze bondgenoot, want de KAMER-3E ZITTING VAN DE 56E ZITTINGSPERIODE 2025 CRIV 56 COM 429 economische druk op onze regio wordt daarmee opgevoerd. Anderzijds drijft het Iraanse regime de binnenlandse repressie verder op. Intussen staren we ons blind op de olietankers die vastzitten in de Straat van Hormuz. Ik maak mij echter vooral zorgen over de gevangenen die door het regime worden vastgehouden. Ik denk in het bijzonder aan professor Djalali, die daar nog altijd gevangenzit. Ook zijn lot is onzeker en misschien moeten we het ergste vrezen. Laten we hopen van niet… Mijn conclusie is dat de situatie escaleert en dat we geen oplossing zien. We zijn vertrokken voor weken, maanden en misschien zelfs jaren. Hoe schat u de situatie inzake de vrije doorvaart door de Straat van Hormuz in? In welke mate zitten we effectief gekneld en worden we bijna gechanteerd in die koehandel van Trump? Welke stappen kunnen we ondernemen, als land en binnen de Europese Unie, om te voorkomen dat deze chaos het doodvonnis wordt voor professor Djalali en andere politieke gevangenen in Iran? De voorzitster: Aangezien niemand zich wenst aan te sluiten, geef ik het woord aan de minister. 02.08 Minister Maxime Prévot: Dank u, mevrouw de voorzitster. Beste Kamerleden, tijdens de commissievergadering van 17 juni had ik de gelegenheid om het recente memorandum of understanding tussen Iran en de VS te verwelkomen. Niet omdat het perfect was, zeker niet, maar omdat het tijdelijk een einde maakte aan de oorlog en een venster van diplomatieke kansen opende, niet alleen in Iran, maar ook in Libanon en de hele regio. Les négociateurs devaient encore traiter, dans un délai très serré de 60 jours, heureusement prolongeable, un grand nombre de paramètres: programme nucléaire, uranium enrichi, allongement des sanctions américaines. D'autres points, importants à nos yeux, tels que la question du programme balistique, celle de taxes ou d'un péage pour l'utilisation du détroit d'Ormuz, la situation des droits humains ou les détentions arbitraires, ne figurent pas dans le protocole d'accord, alors qu'ils doivent absolument être traités. Malheureusement, depuis fin juin les négociations sont particulièrement fragilisées par une série d'incidents maritimes dans le détroit d'Ormuz, dont des attaques iraniennes contre des navires 2026 CHAMBRE-3E SESSION DE LA 56E LÉGISLATURE